Tuesday, January 6, 2015
Saturday, December 27, 2014
อัลปาก้า
เมื่อคืนฝันเห็นตัวอัลปาก้า
ผมกำลังเดินอยู่ใต้ถุนตึกแห่งหนึ่ง ซึ่งที่นี่เลี้ยงอัลปาก้าปล่อยอิสระ
อัลปาก้าเป็นสัตว์สี่ขา คล้ายแกะแต่คอยาวเหมือนยีราฟ
ผมเดินไปเห็นอัลปาก้าเด็กตัวนึงนอนอยู่ เลยเดินเข้าไปใกล้ๆ
อัลปาก้าเด็กตัวนั้นตกใจตื่นขึ้น แล้วลุกขึ้นยืนบนขาหลัง
อัลปาก้าเด็กจ้องหน้าผม แล้ววิ่งสองขาหนีไปด้วยความรวดเร็ว
ผมหัวเราะกับท่าทีที่น่าขบขันของเจ้าอัลปาก้าเด็กตัวนั้น
เพราะท่าวิ่งสองขาของอัลปาก้าเด็กเหมือนเด็กผอมๆใส่ชุดหมีวิ่งไม่มีผิด
เริ่มไม่ตลกตรงคนที่นำทางอยู่บอกให้ระวังอัลปาก้าตัวเต็มวัยให้ดี
ผมไม่กล้าถามว่าทำไม ด้วยถือคติว่าเข้าป่าอย่าถามพราน
ทั้งที่ตอนนี้ผมกำลังเดินอยู่ใต้ถุนตึก แต่ก็ไม่อยากทักซี้ซั้ว
อัลปากาหนุ่มขนาดเขื่องนั่งเคี้ยวหญ้าอยู่บนสนามหญ้าเล็กๆข้างๆใต้ถุน
ผมเพิ่งเห็นเจ้าอัลปาก้าที่ว่านี่ตอนเลี้ยวพ้นเสาของใต้ถุนตึกมานี้เอง
และเจ้าอัลปาก้าตัวเต็มวัยนี้ก็คงเห็นผมแล้วเช่นกัน เพราะตอนนี้มันหยุดเคี้ยวแล้ว
ผมแทบหยุดกลั้นหายใจ ก่อนจะพยายามค่อยๆเดินให้พ้นจากตรงนี้ไป
อัลปาก้าตัวนั้นจ้องมาที่ผมเขม็ง หัวของมันค่อยๆเบนตามก้าวเดินของผม
แล้วมันก็ลุกขึ้นยืนสองขา
ผมวัดด้วยสายตาคร่าวๆ คิดว่าถ้าวัดส่วนสูงจากพื้นถึงหัวอัลปาก้าตัวนี้น่าจะสัก สองเมตรกว่าๆได้
และตอนนี้อัลปาก้าที่สูงสองเมตรกว่าๆกำลังวิ่งสองขาเข้ามาหาผม
อัลปาก้ากระโจนเข้าใต้ถุนแล้ววิ่งห้อตัดตามทางมาตรงที่ผมยืนอยู่
ผมไม่แน่ใจว่าอัลปาก้าเป็นสัตว์หวงถิ่นหรือไม่ และผมควรจะวิ่งหรือยืนเฉยๆ
ผมเลือกที่จะยืนเฉยๆ ด้วยว่าก้าวขาไม่ออกและหวังจะให้มันสงบลงไปเอง
อัลปาก้าตัวนั้นเลี้ยวโค้งอ้อมเสาเข้ามาหาผม
ขาหน้า(แขน) ที่งอโค้งเหมือนพร้อมจะดีดกำลังเกร็งแน่นจนเส้นเอ็นปูด
ผมยืนตัวแข็งเตรียมรับแรกกระแทกจากเจ้าอัลปาก้า
แต่เจ้าอัลปาก้ากลับเลยไปกระแทกคนที่ยืนอยู่ข้างๆผม
ทั้งคู่กระเด็นลงไปตามขั้นบันไดด้านข้างของใต้ถุน
อัลปาก้าใช้ขาหน้าดีดใส่ผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นอย่างต่อเนื่อง
เสียงกีบเท้ากระแทกเนื้อผสานไปกับเสียงกรีดร้องของตัวอัลปาก้า
มือที่พยายามปัดป้องดูจะไม่สามารถต้านทานกีบเท้าของอัลปาก้าได้เลย
ผมทำได้แค่ขว้างถุงถั่วในมือใส่อัลปาก้าตัวนั้นอย่างสิ้นหวัง
ก่อนที่จะสะดุ้งตื่นด้วยเสียงของตัวเองที่กำลังกรีดร้องเหมือนตัวอัลปาก้า
Monday, December 22, 2014
Friday, December 19, 2014
แก๊งค์บัตรเครดิต
เมื่อสักครู่นี้เอง มีเบอร์แปลก (06-1494-6892) โทรเข้ามาที่โทรศัพท์ผม
"บลาๆๆๆๆๆ อายัด บลาๆๆๆๆๆๆ กรุณากด 0 เพื่อฟังซ้ำ หรือกด 9 เพื่อรอสายกับเจ้าหน้าที่"
ผมกด 0
สัญญาณโทรศัพท์เหมือนโอนไปไหนสักที่แล้วก็มีคนรับ
"สวัสดีครับ ธนาคารกรุงเทพ ไม่ทราบลูกค้าจะติดต่อเรื่องอะไรครับ" (เป็นเสียงผู้ชายเหมือนเด็กฝึกงาน)
"อ่า ผมก็ไม่รู้"
"อะไรนะครับ"
"คือเมื่อกี้ผมฟังไม่ทัน เลยกดจะฟังอีกครั้งมันกลับส่งมาที่นี่อ่ะครับ"
"อ่อ....แล้วจะติดต่อเรื่องอะไรครับ"
"อืม มันฟังไม่ทันจริงๆ ผมก็ไม่รู้"
"เป็นระบบอัตโนมัติใช่ไหมครับ"
"อ้า ใช่ครับ"
"อืออออ ถ้าแบบนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับบัตรเครดิตนะครับ"
"เอ๋ หรอครับ"
"ครับ ไม่ทราบผมกำลังเรียนสายกับคุณอะไรครับเดี๋ยวผมจะตรวจสอบข้อมูลให้"
"เอ แล้วที่ได้เบอร์โทรมานี่ได้มาจากไหนมันไม่มีชื่อบอกหรอครับ"
"อืออออ ทางระบบจะส่งมาเป็นอัตโนมัตินะครับ ขอชื่อคุณลูกค้าจะได้ตรวจสอบให้ได้นะครับ"
"นที ครับ" (ผมหลุดปากบอกชื่อออกไป)
"นามสกุลละครับ"
"ทองสุขแก้ว ครับ" (ภาพบอลไทยในหัวผมยังไม่หาย)
"คุณนที ทองสุขแก้วนะครับ ขอเช็กข้อมูลครู่หนึ่งนะครับ"
"ครับ"
เสียงกดคีย์บอร์ด
"อืออออ คุณนที ทองสุขแก้ว ตอนนี้คุณมียอดค้างชำระบัตรเครดิตอยู่ที่ 68,000 บาท นะครับ"
"หา อะไรนะครับ" (ทำเสียงตกใจ)
"คุณมียอดค้างชำระบัตรเครดิต 68,000 บาท ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน 2557 นะครับ"
"เอ ผมไม่แน่ใจว่าผมไปใช้อะไรเยอะขนาดนั้นนะ"
"อืออออ ทางระบบแจ้งมาว่าคุณนที ไปใช้บริการที่ห้างสยามพารากอนนะครับ"
"เอ ผมจำได้ว่าวันนั้นผมอยู่ต่างจังหวัดนะครับ แล้วในยอดนั้นเป็นค่าบริการอะไรหรอครับ"
"อืออออ เป็นค่าทองรูปพรรณจำนวน 3 บาทน่ะครับ"
"อืมม ผมไม่มีบัตรเครดิตด้วยน่ะสิ"
"อืออออ คุณมียอดค้างชำระบัครเครดิตธนาคารกรุงเทพ บัตร visa สีทอง วงเงิน 100,000บาทนะครับ"
"ผมไม่ได้ไปเปิดบัตรเครดิตนะ สงสัยจะโดนขโมยแน่เลย"
"คุณนที ได้ไปทำธุรกรรมที่ใช้เอกสารทางราชการที่ไหนมารึเปล่าครับในช่วง 1 ปี 2 เดือนมานี้"
"มีไปทำบัตรประชาชนมาครับ"
"อืออออ อาจจะเป็นไปได้ว่าทางคุณนทีโดนโจรกรรมข้อมุลไปแอบอ้างนะครับ"
"แน่เลยครับ อย่างนี้ผมต้องไปแจ้งความไหมเนี่ย"
"อือออออ ต้องแจ้งความแน่นอนครับ คุณนที ทองสุขแก้ว ยืนยันว่าไม่ได้เปิดบัตรเครดิต visa สีทองของธนาคารกรุงเทพ สาชา รัชดาห้วยขวาง ในวงเงิน 100,000บาทใช่ไหมครับ"
ผมไม่ได้ชื่อนที ทองสุขแก้ว และผมไม่เคยเปิดบัตรเครดิต แต่อะไรไม่รู้ดลใจให้ผมตอบไปว่า
"ใช่ครับ"
"ทางเราจะรีบประสานงานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ บลาๆๆๆ เพราะเป็นคดีเร่งด่วยให้นะครับ"
"อ่า ผมขอชื่อคุณได้ไหมครับ ไว้เผื่อติดต่อ"
"อือออออ เดี๋ยวทางธนาคารจะติดต่อกลับไปนะครับ"
"เผื่อสายมันหลุดน่ะครับ"
"อือออออ ผมชื่อ สารัช เกตุดีครับ เบอร์ติดต่อนะครับ 02-005-5550 ครับ"
"โอเคครับ"
"งั้นเดี๋ยวทางธนาคารจะติดต่อเจ้าหน้าที่ กปสบลาๆๆ เลยนะครับ"
"ครับ ขอบคุณครับ"
เสียงหายไปประมาณ 10 วิ
"สวัสดีค่ะ อิชั้นเจ้าหน้าที่ กปส บลาๆๆ ติดต่อเรื่องอะไรคะ" (ป้าสักคนรับสาย)
"อ่า เหมือนผมจะโดนขโมยข้อมูลไปเปิดบัตรเครดิตครับ"
"ค่ะ ขอทราบชื่อคุณผู้เสียหายด้วยค่ะ"
"นที ทองสุขแก้วครับ" (ผมบอกชื่อไปด้วยความหวังว่าจะมีแฟนบอลเข้าใจ)
"คุณนที ทองสุขแก้วนะคะ คุณนทีได้ทำธุรกรรมอะไรมาบ้างหรือเปล่าคะ"
"อ่า ผมก็ทำหลายอย่างนะครับ แต่ก็เซ็นกำกับทุกครั้งครับ"
"ค่ะ บางทีเอกสารอาจจะหลุดพ้นไปได้ รบกวนขอสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อลงบันทึกประจำวันหน่อยนะคะ"
"ครับ ได้ครับ"
"คุณนที ทำอาชีพอะไรคะ"
"รับเหมาครับ" (ใจจริงนั้นอยากตอบว่ากองหลัง แต่อดใจไว้ทัน)
"คุณนทีอยู่ที่กรุงเทพหรือเปล่าคะ"
"เปล่าครับ แต่ตอนนี้ผมมาคุยงานที่กรุงเทพพอดีครับ"
"คุณนที มีบัญชีของธนาคารที่ไหนบ้างคะ เพื่อทางเราจะได้ไปตรวจสอบกับธนาคารนั้น"
"ผมมีของธนาคารกรุงเทพนี่ละครับ"
"ที่เดียวหรอคะ"
"อ้า แล้วก้มีของธนาคารกสิกรครับ"
"บัญชีธนาคารกรุงเทพมียอดคงเหลือในบัญชีเท่าไหร่คะ"
"แสนสองครับ"
"บัญชีธนาคารกสิกรละคะ"
"75,000ครับ"
"โอเคคะ เดี๋ยวทางเจ้าหน้าที่ขอ"
ยังไม่ทันที่ผม นที ทองสุขแก้ว จะได้เคลียร์หนี้บัตรเครดิต
ที่ถูกแก๊งค์โจรชั่วลักลอบเอาข้อมูลไปใช้ในทางผิดกฎหมาย
สายโทรศัพท์ที่กำลังคุยกับเจ้าที่กปงปส.กุ้งเผา ก็หลุดไปเสียก่อน
น่าเสียดายนัก ที่คราวนี้จำต้องปล่อยให้แก๊งค์โจรชั่วนี่ลอยนวลไปเสียได้
แต่ไม่เป้นไร ถ้าวันใดที่แกีงค์โจรชั่วนี้กลับมา
ผม นที ทองสุขแก้ว ก็จะกลับมาจัดการกับมันอีก
"บลาๆๆๆๆๆ อายัด บลาๆๆๆๆๆๆ กรุณากด 0 เพื่อฟังซ้ำ หรือกด 9 เพื่อรอสายกับเจ้าหน้าที่"
ผมกด 0
สัญญาณโทรศัพท์เหมือนโอนไปไหนสักที่แล้วก็มีคนรับ
"สวัสดีครับ ธนาคารกรุงเทพ ไม่ทราบลูกค้าจะติดต่อเรื่องอะไรครับ" (เป็นเสียงผู้ชายเหมือนเด็กฝึกงาน)
"อ่า ผมก็ไม่รู้"
"อะไรนะครับ"
"คือเมื่อกี้ผมฟังไม่ทัน เลยกดจะฟังอีกครั้งมันกลับส่งมาที่นี่อ่ะครับ"
"อ่อ....แล้วจะติดต่อเรื่องอะไรครับ"
"อืม มันฟังไม่ทันจริงๆ ผมก็ไม่รู้"
"เป็นระบบอัตโนมัติใช่ไหมครับ"
"อ้า ใช่ครับ"
"อืออออ ถ้าแบบนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับบัตรเครดิตนะครับ"
"เอ๋ หรอครับ"
"ครับ ไม่ทราบผมกำลังเรียนสายกับคุณอะไรครับเดี๋ยวผมจะตรวจสอบข้อมูลให้"
"เอ แล้วที่ได้เบอร์โทรมานี่ได้มาจากไหนมันไม่มีชื่อบอกหรอครับ"
"อืออออ ทางระบบจะส่งมาเป็นอัตโนมัตินะครับ ขอชื่อคุณลูกค้าจะได้ตรวจสอบให้ได้นะครับ"
"นที ครับ" (ผมหลุดปากบอกชื่อออกไป)
"นามสกุลละครับ"
"ทองสุขแก้ว ครับ" (ภาพบอลไทยในหัวผมยังไม่หาย)
"คุณนที ทองสุขแก้วนะครับ ขอเช็กข้อมูลครู่หนึ่งนะครับ"
"ครับ"
เสียงกดคีย์บอร์ด
"อืออออ คุณนที ทองสุขแก้ว ตอนนี้คุณมียอดค้างชำระบัตรเครดิตอยู่ที่ 68,000 บาท นะครับ"
"หา อะไรนะครับ" (ทำเสียงตกใจ)
"คุณมียอดค้างชำระบัตรเครดิต 68,000 บาท ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน 2557 นะครับ"
"เอ ผมไม่แน่ใจว่าผมไปใช้อะไรเยอะขนาดนั้นนะ"
"อืออออ ทางระบบแจ้งมาว่าคุณนที ไปใช้บริการที่ห้างสยามพารากอนนะครับ"
"เอ ผมจำได้ว่าวันนั้นผมอยู่ต่างจังหวัดนะครับ แล้วในยอดนั้นเป็นค่าบริการอะไรหรอครับ"
"อืออออ เป็นค่าทองรูปพรรณจำนวน 3 บาทน่ะครับ"
"อืมม ผมไม่มีบัตรเครดิตด้วยน่ะสิ"
"อืออออ คุณมียอดค้างชำระบัครเครดิตธนาคารกรุงเทพ บัตร visa สีทอง วงเงิน 100,000บาทนะครับ"
"ผมไม่ได้ไปเปิดบัตรเครดิตนะ สงสัยจะโดนขโมยแน่เลย"
"คุณนที ได้ไปทำธุรกรรมที่ใช้เอกสารทางราชการที่ไหนมารึเปล่าครับในช่วง 1 ปี 2 เดือนมานี้"
"มีไปทำบัตรประชาชนมาครับ"
"อืออออ อาจจะเป็นไปได้ว่าทางคุณนทีโดนโจรกรรมข้อมุลไปแอบอ้างนะครับ"
"แน่เลยครับ อย่างนี้ผมต้องไปแจ้งความไหมเนี่ย"
"อือออออ ต้องแจ้งความแน่นอนครับ คุณนที ทองสุขแก้ว ยืนยันว่าไม่ได้เปิดบัตรเครดิต visa สีทองของธนาคารกรุงเทพ สาชา รัชดาห้วยขวาง ในวงเงิน 100,000บาทใช่ไหมครับ"
ผมไม่ได้ชื่อนที ทองสุขแก้ว และผมไม่เคยเปิดบัตรเครดิต แต่อะไรไม่รู้ดลใจให้ผมตอบไปว่า
"ใช่ครับ"
"ทางเราจะรีบประสานงานกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ บลาๆๆๆ เพราะเป็นคดีเร่งด่วยให้นะครับ"
"อ่า ผมขอชื่อคุณได้ไหมครับ ไว้เผื่อติดต่อ"
"อือออออ เดี๋ยวทางธนาคารจะติดต่อกลับไปนะครับ"
"เผื่อสายมันหลุดน่ะครับ"
"อือออออ ผมชื่อ สารัช เกตุดีครับ เบอร์ติดต่อนะครับ 02-005-5550 ครับ"
"โอเคครับ"
"งั้นเดี๋ยวทางธนาคารจะติดต่อเจ้าหน้าที่ กปสบลาๆๆ เลยนะครับ"
"ครับ ขอบคุณครับ"
เสียงหายไปประมาณ 10 วิ
"สวัสดีค่ะ อิชั้นเจ้าหน้าที่ กปส บลาๆๆ ติดต่อเรื่องอะไรคะ" (ป้าสักคนรับสาย)
"อ่า เหมือนผมจะโดนขโมยข้อมูลไปเปิดบัตรเครดิตครับ"
"ค่ะ ขอทราบชื่อคุณผู้เสียหายด้วยค่ะ"
"นที ทองสุขแก้วครับ" (ผมบอกชื่อไปด้วยความหวังว่าจะมีแฟนบอลเข้าใจ)
"คุณนที ทองสุขแก้วนะคะ คุณนทีได้ทำธุรกรรมอะไรมาบ้างหรือเปล่าคะ"
"อ่า ผมก็ทำหลายอย่างนะครับ แต่ก็เซ็นกำกับทุกครั้งครับ"
"ค่ะ บางทีเอกสารอาจจะหลุดพ้นไปได้ รบกวนขอสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อลงบันทึกประจำวันหน่อยนะคะ"
"ครับ ได้ครับ"
"คุณนที ทำอาชีพอะไรคะ"
"รับเหมาครับ" (ใจจริงนั้นอยากตอบว่ากองหลัง แต่อดใจไว้ทัน)
"คุณนทีอยู่ที่กรุงเทพหรือเปล่าคะ"
"เปล่าครับ แต่ตอนนี้ผมมาคุยงานที่กรุงเทพพอดีครับ"
"คุณนที มีบัญชีของธนาคารที่ไหนบ้างคะ เพื่อทางเราจะได้ไปตรวจสอบกับธนาคารนั้น"
"ผมมีของธนาคารกรุงเทพนี่ละครับ"
"ที่เดียวหรอคะ"
"อ้า แล้วก้มีของธนาคารกสิกรครับ"
"บัญชีธนาคารกรุงเทพมียอดคงเหลือในบัญชีเท่าไหร่คะ"
"แสนสองครับ"
"บัญชีธนาคารกสิกรละคะ"
"75,000ครับ"
"โอเคคะ เดี๋ยวทางเจ้าหน้าที่ขอ"
ยังไม่ทันที่ผม นที ทองสุขแก้ว จะได้เคลียร์หนี้บัตรเครดิต
ที่ถูกแก๊งค์โจรชั่วลักลอบเอาข้อมูลไปใช้ในทางผิดกฎหมาย
สายโทรศัพท์ที่กำลังคุยกับเจ้าที่กปงปส.กุ้งเผา ก็หลุดไปเสียก่อน
น่าเสียดายนัก ที่คราวนี้จำต้องปล่อยให้แก๊งค์โจรชั่วนี่ลอยนวลไปเสียได้
แต่ไม่เป้นไร ถ้าวันใดที่แกีงค์โจรชั่วนี้กลับมา
ผม นที ทองสุขแก้ว ก็จะกลับมาจัดการกับมันอีก
Monday, December 15, 2014
เสียงในหัว
คุณเคยได้ยินเสียงตัวเองเวลาอ่านหนังสือไหม
ผมไม่ได้หมายถึงการที่คุณอ่านออกเสียงออกมาดังๆนะ
แต่หมายถึง เวลาที่คุณอ่านหนังสือเงียบๆ คุณได้ยินเสียงในหัวของคุณไหม
เวลาอ่านหนังสือ ผมมักจะได้ยินเสียงในหัวที่กำลังอ่านหนังสือให้ผมฟัง
เสียงข้างในที่ว่านั้นปรับเปลี่ยนเสียงได้หลากหลาย อาจจะเป็นเสียงของคุณเอง
เสียงคนแก่ เสียงผู้หญิง เสียงผุ้ชาย เสียงเด็ก หรือเสียงหมาแมว
เสียงในหัวเปลี่ยนไปตามลักษณะของตัวละครในเรื่องที่ผมอ่าน หรือตามแต่เนื้อหาที่อ่าน
ถ้าผมอ่านหนังสือบทความสารคดี เสียงที่ว่าจะเรียบนิ่งแต่น่าฟัง
ถ้าผมอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ เสียงจะเหมือนผู้ประกาศข่าวตามสถานีโทรทัศน์
ผมพบว่าเสียงข้างในนั้นขึ้นกับความคุ้นเคยอีกด้วย
ถ้าบทความนั้นเป็นบทสัมภาษณ์ และผมเคยได้ยินเสียงของผู้ถูกสัมภาษณ์อยู่บ้าง
ผมจะอ่านเป็นเสียงของผู้ถูกสัมภาษณ์คนนั้น ทั้งบุคลิกและน้ำเสียงถูกจำลองขึ้นมาในหัวของผม
เหมือนถ้าผมนึกถึงมอร์แกน ฟรีแมน ทั้งหน้าตาและเสียงของเขาก็จะเข้ามาอยุ่ในประโยคที่ผมอ่านทันที
ในอีกทางหนึ่ง ถ้าผมจำประโยคที่คนๆหนึ่งพูดขึ้นมาได้
ผมก็จะอ่านประโยคนั้นด้วยเสียงของคนๆนั้นเสมอ
ยกตัวอย่างเช่น "You shall not pass"
คุณอ่านประโยคข้างบนด้วยเสียงอะไร เสียงข้างในหัวของคุณเป็นเสียงแบบไหน
ถ้าเป็นเสียงของคุณเอง หรือเสียงทั่วๆไป ประโยคนี้จะเป็นเพียงประโยคภาษาอังกฤษธรรมดาเท่านั้น
แต่ถ้าคุณอ่านเสียงนั้นด้วยเสียงของพ่อมดเทาแกนดาล์ฟ
นั่นแปลว่าคุณคือแฟนลอร์ด ออฟ เดอะ ริง หรือคุณเคยดูหนังแล้วจำประโยคที่ว่านี้ได้แม่น
เสียงที่ออกมาจะเป็นเสียงที่ทรงพลัง เปี่ยมอำนาจ ถึงขนาดบัลร๊อคยังถูกตรึงอยู่กับที่
ทำให้ผมคิดว่า เสียงในหัวเป็นการเพิ่มอรรถรสในการอ่านอย่างหนึ่ง
ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่มีทั้งบุคลิกและเสียงเป็นเอกลักษณ์
เพื่อนผมคนนั้นชื่อ เม้ง ตอนนี้เม้งเป็นครีเอทีฟที่เอเจนซี่โฆษณาแห่งหนึ่ง
เม้งเป็นเพื่อนกับกิ๊บ (กิ๊บที่โดนซูซี่ไล่ออกจากบ้าน) ทั้ง 2 คนนี้ทำงานอยู่ด้วยกัน
เวลาที่ 2 คนนี้อยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ ฟาร์มหมาแถวนั้นปิดกิจการได้เลย
เพราะหมาที่ออกมาจากปากของทั้งคู่นั้น ทั้งแข็งแรง สุขภาพดี ที่สำคัญคือเห่าเก่ง
แต่ถึงแม้จะปากหมานรกแบบนี้ เม้งก็เป็นคนจิตใจดี คิดดี และรักเพื่อน
ในกลุ่มเพื่อนฝุงนั้น แม้บางครั้งจะหยาบโลนกันแต่ก็เนื้อแท้แล้วทุกคนให้ความเคารพกัน
หลายครั้งเม้งชอบพูดจาโผงผาง แต่ผมก็ไม่ว่าอะไรเพราะรู้ว่าเม้งคิดดี
บางครั้งผมก็อดรำคาญไม่ได้ หลายครั้งผมเอาหูทวนลม บางครั้งผมอยากเอาส้อมจิ้มตามัน
แต่ทุกครั้งผมก็ฟังสิ่งที่เม้งพูด เพราะเนื้อแท้นั้นเป็นสิ่งที่น่าฟัง
เสียงของเม้งนั้นนุ่ม ออกแนวโทนต่ำๆ ฟังดูอบอุ่น มีเอกลักษณ์และเม้งชอบทำเสียงหล่อ
เวลามีงานเม้งมักจะได้รับบทพิธีกร หรือบางงานโฆษณาก็ใช้เสียงของเม้งเองในงานก็มี
สาวคนไหนได้ฟังอาจเคลิ้มตามไปโดยไม่รู้ตัว แม้ขณะนั้นเม้งกำลังด่าพ่อเธออยู่ก็ตาม
เม้งเป็นคนคิดดี ทำดี และเมื่อคิดดีแล้ว เม้งจึงลองธรรมดี
เม้งบวชอยู่ที่วัดป่าสวนโมกข์ ในช่วงที่ผมยังอยู่ที่อเมริกา
ผมก็ได้แต่อโหสิกรรมให้เม้งไป แล้ววันนึงพระเม้งก็ whatsapp มาหาผม
ผมจำไม่ได้ว่าเราคุยกันเรื่องอะไร แต่ผมตอบพระเม้งไปว่า
"ไอ้ห่า"
"เฮ้ย ด่าพระ" พระเม้งบอกผม
"ด่าพระบาปมั๊ย" ผมถามด้วยความไม่รู้
"ถ้าคิดว่าบาปก็บาป ถ้าคิดว่าไม่บาปก็ไม่บาป" พระเม้งตอบ
"งั้นกูคิดว่าไม่บาป ห่านน" ผมตอบพระเม้งด้วยใจบริสุทธิ์
หลังจากกลับเข้าทางโลก เม้งยังพูดจาเหมือนเดิม
แต่เรื่องนึงที่เห็นได้ชัดคือ มีเรื่องธรรมะแทรกเข้ามา
ธรรมะที่ว่าไม่เหมือนกับการฟังพระเทศน์ หรืออ่านบทเรียนพุทธศาสนา
ธรรมะที่เม้งเล่าคือการอธิบายเหตุและผลของสิ่งต่างๆ
ผมเชื่อบ้าง ไม่เชื่อบ้าง ตามประสาของคนขี้สงสัย
เม้งไม่บอกให้ผมเชื่อ เม้งบอกให้ผมลอง
ผมเจอเม้งเขียนคอลัมน์ลงในนิตยสารยอดนิยมเล่มหนึ่ง
ซึ่งนับว่าเป็นความบังเอิญ เพราะผมไปยืนอ่านนิตยสารหัวนี้มาตลอดในร้านหนังสือ
การที่มาเจอเม้งเขียนอยู่ สร้างความประหลาดใจแก่ผมเหมือนกัน
เหมือนเดินๆอยู่ แล้วหันไปเจอเพื่อนยืนพูดอยู่บนเวที
เป็นความรู้สึกภูมิใจเล็กๆ อารมณ์อยากสะกิดคนข้างๆว่า "นั่นเพื่อนผมๆ"
คอลัมน์ที่เม้งเขียนเป็นหัวข้อเกี่ยวกับธรรมมะ
เนื้อหาที่เม้งเขียนเป็นเรื่องธรรมมะในมุมมองใกล้ตัว
ผมอ่านเรื่องที่เม้งเขียนในอีกความรู้สึกหนึ่ง
ความรู้สึกนั้นเหมือนเม้งกำลังยืนพูดให้คนหลายคนฟังอยุ่
ผมยืนอ่านไปพลางผมรู้สึกเหมือนเม้งมายืนพูดให้ฟังอยู่ข้างๆ
เสียงของเม้งทุ้ม นุ่มกังวาล เหมือนเดิม
เม้งพูดดังขึ้น ดังขึ้น และดังขึ้น
จนผมรำคาญ ผมเลยวางนิตยสารเล่มนั้นลงแล้วเลิกอ่าน
ปล. คอลัมน์ที่เม้งเขียนชื่อ "ย้ำคิด ย้ำธรรม" ลงในนิตยสาร aday
ผมไม่ได้หมายถึงการที่คุณอ่านออกเสียงออกมาดังๆนะ
แต่หมายถึง เวลาที่คุณอ่านหนังสือเงียบๆ คุณได้ยินเสียงในหัวของคุณไหม
เวลาอ่านหนังสือ ผมมักจะได้ยินเสียงในหัวที่กำลังอ่านหนังสือให้ผมฟัง
เสียงข้างในที่ว่านั้นปรับเปลี่ยนเสียงได้หลากหลาย อาจจะเป็นเสียงของคุณเอง
เสียงคนแก่ เสียงผู้หญิง เสียงผุ้ชาย เสียงเด็ก หรือเสียงหมาแมว
เสียงในหัวเปลี่ยนไปตามลักษณะของตัวละครในเรื่องที่ผมอ่าน หรือตามแต่เนื้อหาที่อ่าน
ถ้าผมอ่านหนังสือบทความสารคดี เสียงที่ว่าจะเรียบนิ่งแต่น่าฟัง
ถ้าผมอ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ เสียงจะเหมือนผู้ประกาศข่าวตามสถานีโทรทัศน์
ผมพบว่าเสียงข้างในนั้นขึ้นกับความคุ้นเคยอีกด้วย
ถ้าบทความนั้นเป็นบทสัมภาษณ์ และผมเคยได้ยินเสียงของผู้ถูกสัมภาษณ์อยู่บ้าง
ผมจะอ่านเป็นเสียงของผู้ถูกสัมภาษณ์คนนั้น ทั้งบุคลิกและน้ำเสียงถูกจำลองขึ้นมาในหัวของผม
เหมือนถ้าผมนึกถึงมอร์แกน ฟรีแมน ทั้งหน้าตาและเสียงของเขาก็จะเข้ามาอยุ่ในประโยคที่ผมอ่านทันที
ในอีกทางหนึ่ง ถ้าผมจำประโยคที่คนๆหนึ่งพูดขึ้นมาได้
ผมก็จะอ่านประโยคนั้นด้วยเสียงของคนๆนั้นเสมอ
ยกตัวอย่างเช่น "You shall not pass"
คุณอ่านประโยคข้างบนด้วยเสียงอะไร เสียงข้างในหัวของคุณเป็นเสียงแบบไหน
ถ้าเป็นเสียงของคุณเอง หรือเสียงทั่วๆไป ประโยคนี้จะเป็นเพียงประโยคภาษาอังกฤษธรรมดาเท่านั้น
แต่ถ้าคุณอ่านเสียงนั้นด้วยเสียงของพ่อมดเทาแกนดาล์ฟ
นั่นแปลว่าคุณคือแฟนลอร์ด ออฟ เดอะ ริง หรือคุณเคยดูหนังแล้วจำประโยคที่ว่านี้ได้แม่น
เสียงที่ออกมาจะเป็นเสียงที่ทรงพลัง เปี่ยมอำนาจ ถึงขนาดบัลร๊อคยังถูกตรึงอยู่กับที่
ทำให้ผมคิดว่า เสียงในหัวเป็นการเพิ่มอรรถรสในการอ่านอย่างหนึ่ง
ผมมีเพื่อนคนหนึ่งที่มีทั้งบุคลิกและเสียงเป็นเอกลักษณ์
เพื่อนผมคนนั้นชื่อ เม้ง ตอนนี้เม้งเป็นครีเอทีฟที่เอเจนซี่โฆษณาแห่งหนึ่ง
เม้งเป็นเพื่อนกับกิ๊บ (กิ๊บที่โดนซูซี่ไล่ออกจากบ้าน) ทั้ง 2 คนนี้ทำงานอยู่ด้วยกัน
เวลาที่ 2 คนนี้อยู่ด้วยกันเมื่อไหร่ ฟาร์มหมาแถวนั้นปิดกิจการได้เลย
เพราะหมาที่ออกมาจากปากของทั้งคู่นั้น ทั้งแข็งแรง สุขภาพดี ที่สำคัญคือเห่าเก่ง
แต่ถึงแม้จะปากหมานรกแบบนี้ เม้งก็เป็นคนจิตใจดี คิดดี และรักเพื่อน
ในกลุ่มเพื่อนฝุงนั้น แม้บางครั้งจะหยาบโลนกันแต่ก็เนื้อแท้แล้วทุกคนให้ความเคารพกัน
หลายครั้งเม้งชอบพูดจาโผงผาง แต่ผมก็ไม่ว่าอะไรเพราะรู้ว่าเม้งคิดดี
บางครั้งผมก็อดรำคาญไม่ได้ หลายครั้งผมเอาหูทวนลม บางครั้งผมอยากเอาส้อมจิ้มตามัน
แต่ทุกครั้งผมก็ฟังสิ่งที่เม้งพูด เพราะเนื้อแท้นั้นเป็นสิ่งที่น่าฟัง
เสียงของเม้งนั้นนุ่ม ออกแนวโทนต่ำๆ ฟังดูอบอุ่น มีเอกลักษณ์และเม้งชอบทำเสียงหล่อ
เวลามีงานเม้งมักจะได้รับบทพิธีกร หรือบางงานโฆษณาก็ใช้เสียงของเม้งเองในงานก็มี
สาวคนไหนได้ฟังอาจเคลิ้มตามไปโดยไม่รู้ตัว แม้ขณะนั้นเม้งกำลังด่าพ่อเธออยู่ก็ตาม
เม้งเป็นคนคิดดี ทำดี และเมื่อคิดดีแล้ว เม้งจึงลองธรรมดี
เม้งบวชอยู่ที่วัดป่าสวนโมกข์ ในช่วงที่ผมยังอยู่ที่อเมริกา
ผมก็ได้แต่อโหสิกรรมให้เม้งไป แล้ววันนึงพระเม้งก็ whatsapp มาหาผม
ผมจำไม่ได้ว่าเราคุยกันเรื่องอะไร แต่ผมตอบพระเม้งไปว่า
"ไอ้ห่า"
"เฮ้ย ด่าพระ" พระเม้งบอกผม
"ด่าพระบาปมั๊ย" ผมถามด้วยความไม่รู้
"ถ้าคิดว่าบาปก็บาป ถ้าคิดว่าไม่บาปก็ไม่บาป" พระเม้งตอบ
"งั้นกูคิดว่าไม่บาป ห่านน" ผมตอบพระเม้งด้วยใจบริสุทธิ์
หลังจากกลับเข้าทางโลก เม้งยังพูดจาเหมือนเดิม
แต่เรื่องนึงที่เห็นได้ชัดคือ มีเรื่องธรรมะแทรกเข้ามา
ธรรมะที่ว่าไม่เหมือนกับการฟังพระเทศน์ หรืออ่านบทเรียนพุทธศาสนา
ธรรมะที่เม้งเล่าคือการอธิบายเหตุและผลของสิ่งต่างๆ
ผมเชื่อบ้าง ไม่เชื่อบ้าง ตามประสาของคนขี้สงสัย
เม้งไม่บอกให้ผมเชื่อ เม้งบอกให้ผมลอง
ผมเจอเม้งเขียนคอลัมน์ลงในนิตยสารยอดนิยมเล่มหนึ่ง
ซึ่งนับว่าเป็นความบังเอิญ เพราะผมไปยืนอ่านนิตยสารหัวนี้มาตลอดในร้านหนังสือ
การที่มาเจอเม้งเขียนอยู่ สร้างความประหลาดใจแก่ผมเหมือนกัน
เหมือนเดินๆอยู่ แล้วหันไปเจอเพื่อนยืนพูดอยู่บนเวที
เป็นความรู้สึกภูมิใจเล็กๆ อารมณ์อยากสะกิดคนข้างๆว่า "นั่นเพื่อนผมๆ"
คอลัมน์ที่เม้งเขียนเป็นหัวข้อเกี่ยวกับธรรมมะ
เนื้อหาที่เม้งเขียนเป็นเรื่องธรรมมะในมุมมองใกล้ตัว
ผมอ่านเรื่องที่เม้งเขียนในอีกความรู้สึกหนึ่ง
ความรู้สึกนั้นเหมือนเม้งกำลังยืนพูดให้คนหลายคนฟังอยุ่
ผมยืนอ่านไปพลางผมรู้สึกเหมือนเม้งมายืนพูดให้ฟังอยู่ข้างๆ
เสียงของเม้งทุ้ม นุ่มกังวาล เหมือนเดิม
เม้งพูดดังขึ้น ดังขึ้น และดังขึ้น
จนผมรำคาญ ผมเลยวางนิตยสารเล่มนั้นลงแล้วเลิกอ่าน
ปล. คอลัมน์ที่เม้งเขียนชื่อ "ย้ำคิด ย้ำธรรม" ลงในนิตยสาร aday
Friday, December 12, 2014
In the mood of love
ที่รูข้างกำแพงของนครวัด
โจวมู่หวันฝากความลับของเขาไว้อย่างแผ่วเบา
เขาค่อยๆบรรจงถ่ายทอดความลับทีละน้อยๆ
จนใกล้เย็นค่ำ ความลับทั้งหมดจึงถูกไขออกมา
ความลับที่ไม่อาจบอกใครได้ แม้แต่ตัวเขาเอง
ด้วยว่าถ้าเขารู้อีกครั้ง เขาจะไม่ลืมมันอีก
โจวมู่หวันกลบความลับด้วยเศษดินเพียงกำมือ
เพื่อสมานรูเว้าโหว่บนกำแพงหินประวัติศาสตร์
ที่ซึ่งความลับของเขา จะถูกเก็บไว้ชั่วกาลนาน
ตราบเท่าที่นครร้างแห่งนี้ยังคงอยู่
เพียงว่าสักวันหนึ่ง จะมีคนมาพบความลับนี้
Thursday, December 11, 2014
บันทึกการเดินทางสู่นครวัด
อีบุ๊คเล่มแรกที่ทำ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับตอนไปเยี่ยมชมนครวัดครับ
ในเล่มก็จะเป็นพวกเรื่องกับรูปที่ถ่ายมาตอนไปเที่ยว
ใครอ่านในเพจ อาจจะเห็นรูปไม่จุใจก็ขอเชิญโหลดไปอ่านฟรีได้เลยครับ
http://mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=19737
อันนี้เป็นลิ้งค์ของ Meb เป็น app ไว้อ่านหนังสืออีบุ๊ค
ผมมีอีกอันเป็นของ ookbee แต่กำลังรออนุมัติอยุ่ครับ
ขอบคุณครับ
เป็นเรื่องเกี่ยวกับตอนไปเยี่ยมชมนครวัดครับ
ในเล่มก็จะเป็นพวกเรื่องกับรูปที่ถ่ายมาตอนไปเที่ยว
ใครอ่านในเพจ อาจจะเห็นรูปไม่จุใจก็ขอเชิญโหลดไปอ่านฟรีได้เลยครับ
http://mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&book_id=19737
อันนี้เป็นลิ้งค์ของ Meb เป็น app ไว้อ่านหนังสืออีบุ๊ค
ผมมีอีกอันเป็นของ ookbee แต่กำลังรออนุมัติอยุ่ครับ
ขอบคุณครับ
Subscribe to:
Posts (Atom)







